به سمت مرگ رفتن سخت نبود.تنها چیزی که سخت بود،نپذیرفتن این نزدیک شدن بود.وقتی به سمت مرگ حرکت میکنیم،در برابرشکوه و عظمت مرگ،سخت میتوانیم لذت تولد و یا شاید دلیل تولد رابه یاد بیاوریم.شاید زیبایی مرگ و تولد هم در همین است که هرکدام اینقدر باشکوه هستند که وقتی به یکی نزدیک میشویم نمی توانیم یا تاب نمی آوریم بیش از شکوه آن،شکوه دیگری را هم به یادآوریم و تسلیمش میشویم و درست همینجاست که نپذیرفتنش سخت میشود.

اما فرق است بین تسلیم شدن و پذیرفتن.وقتی تسلیم شویم،سرسپرده میشویم اما وقتی پذیرفتیم،دلداده میشویم.فرق است بین سرسپردگی و دلدادگی.وقتی دل سپردیم مرگ و تولد میتوانند به هم تبدیل شوند و این هنگامه ایست که  میتوانیم درک کنیم اگر به مرگ دل نمیسپردیم هرگز دوباره متولد نمیشدیم و اگر به تولد سرسپرده شویم هرگز نمیمیریم تا تولدی دیگر را تجربه کنیم.

تولدم مبارک

سال نو میارک